{"id":288,"date":"2014-02-11T08:41:12","date_gmt":"2014-02-11T07:41:12","guid":{"rendered":"http:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/?p=288"},"modified":"2014-02-11T08:50:42","modified_gmt":"2014-02-11T07:50:42","slug":"reizen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/2014\/02\/11\/reizen\/","title":{"rendered":"Reizen"},"content":{"rendered":"

Stel, je runt een filiaal van een grote winkelketen. Het ziet er niet goed uit; de voorraden zijn over de datum, er moet nodig geschilderd worden, het meeste personeel wil best maar wordt door allerlei formaliteiten gehinderd hun taak naar behoren te doen. De verkopen lijken op niets, de vaste klanten van toen mijden de toko als de p. Als je vraagt hoe dat komt heeft praktisch iedereen hetzelfde antwoord; het is omdat je hen, noch de klanten begrijpt en ze, vanuit je dikke leren directiestoel, de deur uit snauwt en grauwt. Nu wil de CEO op bezoek komen…\u00a0Bisschop Eijk ziet dat pausbezoek liever even niet.<\/p>\n

Lieve Allemaal<\/p>\n

Op weg naar de supermarkt tref ik, letterlijk op het kruispunt van twee paadjes, een buurjongen die daar \u2018jongkok\u2019* in het gras zit. Hij ziet er verslagen en ontredderd uit. Gaat het?, vraag ik maar hij geeft geen antwoord. Nog een keer: \u2018Gaat het wel?\u2019\u00a0Doorlopen voelt niet goed, ik blijf staan en ga er uiteindelijk maar naast zitten, op dat kruispunt van twee paden.\u00a0Wat mij niet lukt, lukt Zoef wel. Die snuffelt eens vriendelijk, kwispelt zijn staart en krijgt respons.\u00a0\u2018Niet ondeugend, niet gemeen?\u2019, vraagt de jongen.\u00a0\u2018Nee, niet ondeugend, niet gemeen, een lieve hond is het. Wel een slechte waakhond, hij is aardig voor iedereen…\u2019<\/p>\n

\u2018Het zal voor jou wel niet makkelijk zijn, terug in het huis?\u2019, zeg ik na een tijdje. Zijn vader is een week of drie geleden vrij plotseling overleden en de familie was een tijdje in het familiehuis verderop.\u00a0\u2018Ik moest even het huis uit\u2019, klinkt het stuurs.\u00a0Als hij weer spreekt is dat met: \u2018Je moet verdriet niet laten zien\u2019.\u00a0\u2018Was je bang dat je zou gaan huilen of zo?\u2019, vraag ik.\u00a0In zijn verontwaardigd \u2018nee\u2019 hoor ik dat hij liegt.\u00a0\u2018Je moet verdriet niet laten zien, dan krijgen de doden geen rust\u2019, stoere toon.\u00a0Ik laat het op me inwerken, verbaasd hoe verschillend mensen dingen kunnen zien.\u00a0\u2018En als je vader nu ergens is, zou hij dan niet weten dat je verdriet hebt, dat je hem mist? Hij hield toch van je, en jij van hem?\u2019\u00a0Ik zie hem denken en dan, haast onmerkbaar, heel licht knikken.<\/p>\n

\u2018Ik moet weer naar huis\u2019, en hij staat op. \u2018Dag, tot ziens.\u2019\u00a0\u2018Dag, tot ziens\u2019, en ik ga verder, naar de supermarkt.<\/p>\n

Op de motor onderweg, geen pretje meer, het verkeer was weer hopeloos. Wat prettig om dan toch nog een lichtpuntje tegen te komen. De politie! Ik ben zeker 6 uitgaande scholen gepasseerd en overal hetzelfde beeld; kinderen van een jaar of 12 die op een motor, zonder helm, de weg op wilden. Wat goed als de politie het gevaar dan onderkent. Vriendelijk hielpen ze de kinderen de weg op zodat ze niet direct dood gereden werden. Dag lieve kinderen, voorzichtig hoor, kom veilig thuis. De politie, een goede vriend.<\/p>\n

Waar ben je geweest, vraagt de hulp. \u2018In Kuta en Denpasar\u2019, antwoord ik, \u2018het was weer een puinhoop\u2019. Ik denk er nog achter dat je in Kuta niet dood gevonden wilt worden maar die vertaalslag weet ik niet te maken, laat maar.\u00a0\u2018Kuta, wat een gedoe, waanzin verkeer, halfnaakte toeristen op motoren, het wordt steeds erger vind je niet?\u2019\u00a0\u2018Weet ik niet, ik ben er nooit geweest, wel in Gianyar \u2013 en Ubud.\u2019\u00a0Kuta ligt veertig kilometer van hier, Gianyar vijftien en Ubud, ja, dat is 10 minuten lopen.\u00a0Later komt ze erop terug. \u2018Weet je, toen ik van school kwam heb ik zeven jaar gewerkt bij familie. Niet voor het salaris, dat kreeg ik niet, maar voor het eten, mijn ouders hadden het zo geregeld en ik was elke dag druk. Toen trouwen en de kinderen, ik ben eigenlijk nooit ergens geweest.\u2019<\/p>\n

Reizen, ik sprak een jonge vrouw hier die op reis is en een week in Cambodja was, een weekje in Thailand, twee weken Maleisi\u00eb en nu twee weken Indonesi\u00eb; ze had een hele lijst van landen die ze al \u2018had gedaan\u2019. Ik hoorde het jochie dat ik ooit zelf was; Ermelo, Kootwijk, Fachbach, Niederbreitbach, Rattenberg; als postzegels, verdraaid, ik dacht ermee te kunnen pronken…\u00a0Waarom reizen we?<\/p>\n

\"karo-e`fiopiya2\"<\/a><\/p>\n

Voor me ligt \u2018Before they pass away\u2019** van Jimmy Nelson. (foto hierboven uit dat boek)<\/em> \u00a0Een groot, prachtig uitgevoerd fotoboek met imponerende, vaak aangrijpende beelden en tekst over volken die dreigen te verdwijnen omdat ze het niet redden in moderne tijden. De schier onvoorstelbare diversiteit van onze wereld gaat eraan, alleen de westerse cultuur lijkt, voor nu althans, te overleven. Ik weet het, ook dat heet evolutie en toch… In elk van die volken is een schat aan kennis en wijsheid van generatie op generatie doorgegeven, moeten we niet proberen tenminste dat te behouden? Enige aanvulling en correctie op onze eigen cultuur is niet ongewenst. Misschien moeten wij, kinderen van een cultuur die dominant is, wat minder willen brengen en wat meer leren. Lang niet al onze \u2018export producten\u2019 dragen bij aan een betere wereld en het (vele) goede dat we te bieden hebben vindt zijn bestemming niet onder dwang. Reizen met respectvolle interesse zonder superioriteitsgevoel; veel mensen gaan daadwerkelijk zo en komen verrijkt weer thuis.\u00a0Er is ook een groep die anders door de wereld jaagt en tegen het westen, hoe onweerstaanbaar dat ook blijft, een aversie kweekt en tegelijkertijd zichzelf veel ontzegt. Een land \u2018doe\u2019 je niet in een week, een ontmoeting cre\u00eber je niet door halfnaakt op een motor door Kuta te razen. En echt, er zijn gevallen bekend van mensen die twee of drie weken zonder McDonalds en zonder disco overleefd hebben.<\/p>\n

Veel liefs, Frank<\/p>\n

* Jongkok. Indonesi\u00ebrs kunnen dat, op hun hurken zitten met de billen tegen de enkels, urenlang als het zo uitkomt.<\/em><\/p>\n

** \u2018Before they pass away\u2019\u00a0 Jimmy Nelson, uitgever teNeues Verlag GmbH + Co. KG, Kempen. ISBN 978-3-8327-9759-1<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stel, je runt een filiaal van een grote winkelketen. Het ziet er niet goed uit; de voorraden zijn over de datum, er moet nodig geschilderd worden, het meeste personeel wil best maar wordt door allerlei formaliteiten gehinderd hun taak naar … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-288","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lieve-allemaal"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/288","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=288"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/288\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":293,"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/288\/revisions\/293"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=288"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=288"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=288"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}