\nFoto\u2019s die soms stilletjes het geheugen binnensluipen, soms brutaal binnenstampen, indrukwekkend in eenvoud en simpelheid. Verhalen van Koekie Jeremiah die vertellen van zorg en tegenslag maar vooral van levensmoed en, indirect, van een kracht om door te gaan die we soms vergeten. Janneke en Gert, de eigenaars van de galerie, zullen je met plezier ontvangen. En tot 24 oktober is Rolihlahla Mhlanga hun gast. Roli praat graag over zijn schilderijen die in een andere ruimte van de galerie getoond worden en alles wat daarbij hoort. Een bezoek is zeer de moeite waard.
\n(www.izarte.nl tentoonstelling open wo. 12-18, do\/vr 10-18, za 10-17 en 1ste en laatste zondag van elke maand. Tel. 06-13802505)<\/p>\n
Ook hier in Indonesi\u00eb, niet anders dan in Afrika, raakt het me vaak hoe mensen met hun omstandigheden omgaan. Na eeuwenlange export van normen, waarden en goederen \u2013 vooral dat laatste natuurlijk \u2013 zouden we in het westen misschien wat meer aandacht moeten schenken aan import. Niet van de grondstoffen die vaak net zo goed of beter in het land zelf verwerkt kunnen worden maar van wat levenshouding. Daarvoor zijn er, anders dan bij goederen, geen handelsbelemmeringen.
\nOverigens; het wegnemen van die eindeloos vele belemmeringen zou wat geld kosten maar enorme winsten opleveren.<\/p>\n
————————————————————————————————-<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/frankvandenham.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2012\/10\/blog.jpg\" "\\"blog\\"")
<\/p>\n
Het is al namiddag; zo gepland, dan is de warmte wat minder. Uit het veld worden een paar sprietjes rijst gehaald en naar een ge\u00efmproviseerd tempeltje gebracht. De pemangku (hindu priester) luidt een aantal malen langdurig een hoog klinkende bel, intussen zijn gebeden prevelend. Een flinke hoeveelheid welgemaakte offers wordt verdeeld over verschillende plekken op het land. In de mooi gevlochten mandjes voor de offertjes kokosnoten en eieren, veel vruchten en bloemen, zelfs een briefje van duizend al zijn het maar rupiahs en een stukje kip. Een bamboe tempeltje met een geel\/witte sarong hier en een andersoortig bouwsel daar.
\nEen ceremonie. Want het land gaat vanaf nu op een andere manier gebruikt worden; het zal geen voedsel meer bieden maar beschutting.
\nRijstplantjes symbolisch uit het veld gehaald, een bel die, denk ik, de geesten om aandacht vraagt en veel tijd en moeite om alles bij elkaar te krijgen. Respectvol.
\nDe betekenis van de meeste zaken ontgaat me en mij niet alleen lijkt het. Balinese vrienden die erbij zijn babbelen rustig door of telefoneren even met een bekende…
\nMaar als het na een dik uur voorbij is, is iedereen blij en tevreden. De priester knikt me geruststellend toe, er kan gebouwd gaan worden. Wawan, een moslim uit Java, zegt dat het mooi was. Heel mooi.
\nWie wil je zijn? Pluizer of Windekind*? Je kunt kiezen…<\/p>\n
Je brengt je welgemaakte offers met een slordige nauwkeurigheid, elke dag.<\/em> uit \u201cPahit Manis\u201d, 1998.<\/em><\/p>\n Lieve groet *Zie \u2018De kleine Johannes\u2019, Frederik van Eeden<\/p>\n Lieve Allemaal, \u2018Sudah makan belum?\u2019; het is hier vaak de eerste zin bij een ontmoeting. Heb je al gegeten of nog niet? Een vriendelijke vraag die zijn oorzaak moet hebben in andere tijden, tijden dat te eten hebben geen vanzelfsprekendheid … Lees verder
\n Voor de gelegenheid steekt je smalle lichaam in een sarong.<\/em>
\n Op je hoofd draag je een witte udeng.<\/em>
\n Je mond spreekt zacht gebeden voor zich heen terwijl je handen zich samenvoegen,<\/em>
\n hoog boven je voorhoofd.<\/em>
\n Ernstige ogen sluiten zich en even ben je weg van deze plaats.<\/em>
\n Niet godvergeten. God niet vergeten.<\/em>
\n Semoga sukses…<\/em><\/p>\n
\nFrank<\/p>\n
\n<\/span><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"