meer dan alles koester ik<\/p>\n
kwetsbaar geslagen bruggen<\/p>\n
– van wanhoopshout gebonden<\/p>\n
met hoop en diep verlangen –<\/p>\n
wankelwegen uitgestrekt<\/p>\n
naar ongekende verten<\/p>\n
voorzichtig te betreden<\/p>\n
liefde bouwt fragiel en teer<\/p>\n
<\/p>\n
schuifelvoet en aarzelstap<\/p>\n
terughoudendheid verlaten<\/p>\n
een hartenklop als richtsnoer<\/p>\n
weg van ik en jij naar wij<\/p>\n
eenmaal aan de overkant<\/p>\n
afstand slechts een ademtocht<\/p>\n
wordt de ruimte tussen ons<\/p>\n
een domein waar god zich toont<\/p>\n
<\/p>\n
Lieve Allemaal,<\/p>\n
We hebben er een eind aan moeten maken: de tientallen die onder ons dak woonden hebben we weggestuurd, verjaagd eigenlijk. We hebben niet gezwaaid toen ze verdwenen in de nacht en we hopen dat ze nooit meer terug komen. Dat ze geluk zouden brengen geloofden we toch al niet en die hopen poep naast het huis begonnen nu echt te stinken. We gaan verder zonder vleermuizen.<\/p>\n
Januari is alweer voorbij, het was een merkwaardige maand. Mijn \u2018lastige data\u2019 en Mr. Murphy was in town. Alles dat mis kon gaan ging mis. Ook mijn eigen toevoeging aan deze wet: \u2018van wat niet mis gaat zal later blijken dat het beter mis had kunnen gaan\u2019 bleek van toepassing. De nieuwe laptop kreeg een ernstig ongeluk en overleed ter plekke, het huis moest behandeld tegen een soort termiet en de regen hield niet alleen niet op, het kwam met een flinke storm \u2013 niet eerder zo gebeurd \u2013 van het noorden zodat we een aantal keren fors moesten dweilen. Ook daar moest wat gedaan worden. De werkzaamheden, vijf man met radio\u2019s, zijn net vandaag afgerond. Aardige mannen hoor maar ook die hopen we voorlopig niet terug te zien. En als je denkt dat je het, na vijfendertig jaar, wel weet met dat glas blijkt ook dat niet op te gaan. Alles kleine gebeurtenissen en oprecht niets om moeilijk over te doen maar het kleurde de maand wat stressig, Niet alleen de vleermuizen schijten op een grote hoop. (Hoewel, daar wordt geloof ik iets anders mee bedoeld.)<\/p>\n
De dreiging van de vulkaan \u2013 op een dag komt ie maar dat kan maanden, jaren of zelfs decennia duren \u2013 is min of meer voorbij, het waarschuwingsniveau is verlaagd. Hij rommelt nog wat maar meer is het niet voor nu. Toch is Ubud stiller dan normaal, geen idee hoe het komt. En er wordt ernst gemaakt met de nieuwe parkeerregels, gisteravond was er zelfs, nog niet eerder zo gezien, een flinke macht aan politie en pecalang (locale ordedienst) op straat en inderdaad, de straten waren goeddeels vrij van geparkeerde auto\u2019s en motoren, weinig tegenliggers op \u00e9\u00e9nbaanswegen ook. We dineerden in Jalan Gautama, een straat die recent helemaal is opgeknapt met leuke bestrating en waar zelfs geen geparkeerde motor was te vinden. Een verademing. Wat zou het fijn zijn als Ubud er zo uit gaat zien: rustig kunnen lopen, winkelen en eten.<\/p>\n
Op Ubud Community, een pagina op FB die ik volgde, is het commentaar niettemin niet van de lucht. Er zijn al gevallen bekend van mensen die driehonderd meter te voet moesten om bij hun favoriete restaurant te komen. Ik schrijf volgde want daar ben ik gisteren mee gestopt. Ik vrees dat het niets bijzonders is maar de posts waarin mensen beschuldigd worden van diefstal, aanranding en nog veel meer, met naam, foto en wat heb je; FB als aanklager, rechter en beul ineen begon me de keel uit te hangen. Dat en de commentaren, scheldpartijen feitelijk. Dag UC. Ik twijfel nog over Facebook. Bijvoorbeeld vraag ik me af hoe het kan dat mensen die ik wel ken maar met wie ik geen \u2018vrienden\u2019 gemeen heb toch voorgesteld worden als potenti\u00eble \u2018vriend\u2019. Waar vist FB de wetenschap dat ik ze ken vandaan? Mijn email, mijn Whatsapp berichten? Zoals de meeste mensen meen ik niets te verbergen te hebben maar moet ik deze handelaren in big data faciliteren, in hoever wordt ik gemanipuleerd, weegt alle ellende van FB op tegen het leuk en gezellig? Ik ga er nog eens goed over denken.<\/p>\n
Lieve groet,\u00a0Frank<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
meer dan alles koester ik kwetsbaar geslagen bruggen – van wanhoopshout gebonden met hoop en diep verlangen – wankelwegen uitgestrekt naar ongekende verten voorzichtig te betreden liefde bouwt fragiel en teer schuifelvoet en aarzelstap terughoudendheid verlaten een hartenklop als … Lees verder