Stelling van de week:
\nDe verkoop van personenweegschalen zou, in het licht van de ru\u00efneuze effecten op de gemoedstoestand, van overheidswege aan banden moeten worden gelegd.<\/p>\n
Lieve Allemaal,<\/p>\n
Een beetje Volendam op z\u2019n Chinees; stromen mensen in straten onder een plafond van lampions, winkels vol souvenirs die je niet gratis zou willen ontvangen en stoepiers \u2013 oud woord \u2013 die je hun kleermakerij, winkel of restaurant in willen praten. Chinatown in Singapore.
\nIk ben er om mijn visum op te halen en wacht een dag of twee tot ik weer naar huis kan. Op een terrasje mensen kijken. Niet alle mensen zijn mooi maar mensen kijken is dat wel en ik bedenk verhalen bij de gezichten die langs komen. Lome, warme middag.
\nDan komt een bundeling van blijheid en geluk door de straat. Een jonge, knappe Chinees loopt stralend achter een dubbele kinderwagen; \u00e9\u00e9n van de tweeling zit er in en de ander wordt gedragen door een mooie vrouw, zijn vrouw.
\nHij neemt een foto, en nog \u00e9\u00e9n, zoent \u2013 zomaar \u2013 zijn vrouw en de kleine man op haar arm, en weer een foto. Bij een stalletje koopt hij \u00e9\u00e9n blikje frisdrank, steekt het rietje erin en geeft het aan haar. Daarna gaat het naar de kinderen en hij drinkt het restje.
\nMaar half verbaasd zie ik hoe voorbijgangers hun pas inhouden en glimlachend toekijken, tussen hen en het jonge gezin wat ruimte latend. Een eilandje van levensvreugde in een menigte die wat afstand houdt; verrast, voorzichtig en met bewondering. Ieder die uiteindelijk verder gaat doet dat met een glimlach op het gezicht.
\nGeluk op straat.<\/p>\n
Het diner had ik op het terras van een restaurantje, niet druk en goed eten, de volgende middag ga ik w\u00e9\u00e9r. Het leuke en lange gesprek met de stoepier van de vorige avond krijgt een vervolg. Het is eigenlijk te vroeg voor lunch en hij komt er gezellig bij zitten. We praten van links naar rechts, van voor naar achteren en bijna hebben we alle wereldproblemen opgelost. Maar het vliegtuig wacht niet en we nemen afscheid. Uitgebreid handen schudden en schouderkloppen, hij wenst me goede reis en wil nog iets vragen… Of ik zijn vriend wil zijn.
\n\u2018Ja, uh, graag, maar Bali is ver van Singapore en ik kom hier niet snel weer.\u2019
\n\u2018Ja maar toch, ik zou het fijn vinden. Weet je, jij zag dit niet en dat doet goed\u2019. Hij wijst op een wijnvlek die de hele rechterkant van zijn gezicht bedekt.
\nEen zachte tenor fluistert in mijn denken. \u2018Je zag niet dat ik zwart ben…\u2019
\nAfrika landt in Singapore en zet het even onder water.<\/p>\n
Bij alle reizen blijft de grote wereld klein. Er zijn maar zoveel plaatsen waar de liefste wonen, en vaak voelen die paar plekken als het geheel. Een bombardement van informatie, uit eerste, tweede of derde hand, houdt me bewust van meer mensen \u2013 en zorgen \u2013 dan mijn hoofd kan bevatten. Naarmate de cirkel van weten groter wordt, wordt ook m\u2019n uitzicht op eigen onwetendheid weidser.
\nTerug naar mensenmaat. Zonder classificeren mensen zien, gelijk ikzelf, maakt me broeder van elk ander. Dat voelt, hoewel het verplichtingen oproept, wel goed. Zijn kent geen geografie.<\/p>\n
Een commissie binnen het CDA pleit ervoor de C weliswaar niet te verloochenen maar minder geprononceerd naar buiten te brengen. Ik weet niet hoe ik het moet zien. Stiekem christelijke waarden \u2013 overigens nauwelijks verschillend van de essentie van andere religies en overtuigingen \u2013 in de mix doen, missie in het verborgene? Wel je broeders hoeder zijn maar het niet laten merken? Of toch een deel van die waarden onder het tapijt schuiven? De afgelopen jaren doen het ergste vrezen.
\nAls je sleutelt aan eigen overtuiging om de kiezersgunst te winnen, onverantwoorde compromissen aangaat om macht te behouden, als je niet bent wie je ten diepste wilt zijn, blijven je woorden leeg. Dan zak je zomaar terug naar 13 zetels of minder.
\nEn g\u00e9\u00e9n mosterdzaadje.<\/p>\n
Terug naar mensenmaat.
\nDan ga je ook geen miljard op ontwikkelingssamenwerking korten, niet als VVD en niet als PvdA. Hoe moeilijk \u2013 ik weet het echt \u2013 veel mensen in Nederland het op dit moment ook hebben. Je doet \u00e9n \u00e9n want je laat niemand zakken.
\nUitruilen heet het geloof ik. Tit for tat. Dat kan je doen met JSF\u2019s of zo maar niet met mensen die in nood zijn, kom nou!<\/p>\n
Veel liefs
\nFrank<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Stelling van de week: De verkoop van personenweegschalen zou, in het licht van de ru\u00efneuze effecten op de gemoedstoestand, van overheidswege aan banden moeten worden gelegd. Lieve Allemaal, Een beetje Volendam op z\u2019n Chinees; stromen mensen in straten onder een … Lees verder